Arion et Delphinus

[ajy41290]

Olim, erat homo nomine Arion. Arion venit Lesbo, Graeca insula in mari Aegaeo. Peritus lyrae erat et etiam dithyrambi. Nostra fibula incipit quom Arion, profecturus ab urbem Tarento erat , ut rediat domum. Arion habitavit Tarento ut exigeret divitas, postquam iam acquirerat magnam summam praedae ab maritimis oppidis Siciliae et Italiae. Arion opulentissimus erat et requisivit bonum navem ut portaret divitias domum.
“Ubi possum invenire bonam, certam navem ut portem omnes mearum divitiarum domum? Cui possum credere ut comportet me trans periculosum pontus? Scio, colligam aliquot Tarentias. Certe iuvabunt me et credibiles erunt!” inquit Arion.
Arion deambulavit ad navilia et rogavit aliquot viros ubi inveneret credibilem gregem.
“Possis credere alicui hic. Nos omne credibile sumus!” inquit nauta. “Qua causa vere requiris gregem?” rogavit nauta.
Arion respondit, “Requiro gregem ut comportent divitias et me tute domum Corinthum.” Oculi nautae exhilaraverunt.
“Age scio admodum gregem negotio! Instate me!” exclamavit nauta. Arion institit nautam ad magnam navem cum aliquot nautis curantibus stega. Nautas videntur durus et formidolosus Arioni, sed constituit credere eis quoniam nauta ostenderat liberalitatem sui. Ergo, Arion constituit sinere gregem portare eum domum Corinthum.
Postridie, nautae construxerunt omnes Arionis divitias in nave, et Arion artavit suas sarcinas et ascendit in nave. Hic principium erat miri itineris Arioni, quod completus erit cum ammirationibus et periculo. Navis navigavit complures dies in ponto, et Arion passus est multum temporis dormiens sub stega. Nautae facebant malas insidias ut amoverent divitias Arionis et deinde disponeret eius.
“Quo modo rapiemus omnes divitias et delebunt Arion cum nequis umquam cognoscens?” quidam nauta rogavit.
“Debemus putare diligenter de re, quod omnes poenas demus,” magister excusavit.
“Habeo consilium,” improbus nauta inquit. “Iactabimus Arionem ab nave et sinemus caniculas manducare corpus. Postulabimus mortem esse accidentem. Deinde numquam dicemus de divitiis in nave. Deinde procul navigabimus opimi!”
Omnes nautae consenserunt et constituerunt vocare Arionem super stegam. Arion fessus et confusus erat dum nautae circumdederunt. Arion rogavit, “Quod factum est? Cur circumdamini me?” Nautae riserunt coercentes eum ad marginem navis.
“Iactaturi sumus te ex nave et amoturi sumus pecuniam. Habesne ulla postrema verba?” rogavit nauta.
“Piratae! Putavo te credere? Sed piratae estis! Quaeso vos, nolite necave me! Dabo omnes divitias vobis! Si necabis me, perebitis,” Arion oravit.
“Si necabimus, opimi erimus. Perebitis. Paenitet,” piratam respondit.
“Oh me miserum! Quaeso vos, si necabis me, primus sinete me ludere meam lyram brevi tempore. Musica reddet me laetum si compulsus sum cadere in umbras. Fortasse umbra conplectebunt meum,” inquit Arion triste. Piratae portaverunt lyram Arioni. Arion incipit ludere pulcherrima carmina et etiam aliquot piratae lacrimaverunt ad pulchritudinem Arionis musicae. Delphinus audivit pulchram musicam etiam et natavit ad navem.
Arion perfecit carmen. Piratae egerunt eum ad ultimum marginem navis et inquiunt, “Gratias tibi carmini, ultimum carmen. Vale!” et pepulerunt eum in pontus. Arion clamavit cum cecidit in aquam et vidit navem navigare e conspectu. Ubi Arion incipit demergere in altum, delphinus subvenit Arioni et portavit eum nocte donec advenerunt Conrinthum. Arion ambulavit in litore et gratias egit delphino cum summa laude. Tam laetus erat ut lacrimaveret.
Deinde Arion cucurrit ad regiam Regis, Periandi. Periandus agnovit Arion, propter eius artem, et rogavit cur vidatur sollicitus. Arion narravit eventus pridie et narravit fabulam mirabilis delphini. Rex tam miratus est ut nesciret num crederet fabulam mirabili delphini. Ergo, constituit expectare piratarum reditum.
Ubi piratae rediverunt, Periandus vocavit eos ad regiam. Piratae ambulaverunt in regiam, parati narrare fabulam quam execuerant. Rex rogavit si piratae viderint Arionem. Piratae inquiunt Arion ambulabat in stega et cecidit ex nave conans spectare pisces. Deinde Periandus annuit ut Arion exambularet. Ubi piratas viderunt Arionem vivem, stans coram rege, territi sunt. Nesciverunt quo modo Arion tamen victum esset. Sciverunt ut puniturum essent mendacium. Periandus vidit timorem in vultibus et credidit miraculo quod Arion narraverat. Ergo, Periandus addixit piratis mortem. Piratae oraverunt sese vitis et dixerunt, “Te quaeso conparce nobis! Voluimus solum accipere pecuniam!”
Rex tamen respondit, “ Decepisti me, gravis iniuria est, et perebitis. Etiam temptevisti nocere meo amico, et propter hoc etiam, perebitis. Incendebeberitis donec peretis.” Piratae maestissimi. Deinde Periandus iussit custodes ut abolucant piratas. Arion accepit aurum et redivit domum, et quod delphinus commisit tam miram rem, regem rogavit ut imaginem creatus sit imagine delphini, ut delphinus adoretur. Et Arion vixit laetus umquam postea.

[Chamaeleo]

Salvē... sed qvid est hoc?

Vīsne nōs id legere? Longius est qvam ut id velim legere.